Wydawnictwo Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie
Szukaj:
Wydawnictwo > Prawo / Prawo kanoniczne > Dyspensa od celibatu kościelnego - Piotr Skonieczny OP
Szukaj
Słowa kluczowe:

Cena:
,
Kategoria:


Wyszukiwanie zaawansowane

Książka
« wróć
Dyspensa od celibatu kościelnego - Piotr Skonieczny OP
Dyspensa od celibatu kościelnego - Piotr Skonieczny OP59,00zł
ISBN: 978-83-7438-685-2
Miejsce wydania: Kraków
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 550
Koszyk: do koszyka
Ocena: 5
SPIS TREŚCI:

Wykaz ważniejszych skrótów
Wprowadzenie

CZĘŚĆ PIERWSZA
ZAGADNIENIA TEOLOGICZNE I TEORETYCZNE

ROZDZIAŁ I. Celibat kościelny – historia i teologia

I.1. Celibat kapłański jako factum apostolicum
I.1.1. Przykład celibatu bezżeństwa Jezusa Chrystusa
I.1.2. Przykład celibatu wstrzemięźliwości Apostołów
I.1.3. Znaczenie factum apostolicum celibatu kapłańskiego dla ustawodawstwa Kościoła
I.2. Ustawa o celibacie kościelnym w rozwoju historycznym
I.2.1. Dojrzewanie Kościoła do ustawy o celibacie kościelnym
I.2.2. Ustawa o celibacie kościelnym – od Elwiry do pierwszego kodeksu Kościoła
I.2.2.1. Pierwsza ustawa o celibacie wstrzemięźliwości
I.2.2.2. Rozszerzenie terytorialne i podmiotowe ustawy o celibacie
I.2.2.3. Ku współczesnej formie ustawy o celibacie bezżenności
I.2.3. Ujęcie celibatu kościelnego w tradycji łacińskiej oraz jego odrzucenie w tradycji wschodniej
I.3. Uzasadnienie, czyli teologia celibatu w XX‑wiecznym Magisterium Kościoła. Komentarz do n. 1 PLU
I.3.1. Argumentacja teologiczna celibatu
I.3.1.1. Argumenty dogmatyczne
I.3.1.1.1. Argumenty chrystologiczne
I.3.1.1.2. Argumenty eklezjologiczne
I.3.1.1.3. Argumenty eschatologiczne
I.3.1.2. Argumenty z teologii kultu Bożego i ofiary
I.3.1.3. Argumenty teologii daru
I.3.1.3.1. Celibat jako dar – nauczanie doktrynalne
I.3.1.3.2. Środki pomagające w wytrwaniu w celibacie
I.3.1.3.3. Formacja do przyjęcia daru – nauczanie formacyjne
I.3.2. Argumentacja antropologiczna celibatu
I.3.2.1. Argument godności miłości ludzkiej
I.3.2.2. Argument z teologii ciała
I.3.2.3. Argument wierności
I.3.3. Argumentacja praktyczna celibatu
Wnioski

ROZDZIAŁ II. Celibat kościelny jako instytucja kanonicznoprawna
II.1. Regulacja celibatu kapłańskiego przez Sobór Watykański II
II.1.1. Numer 16 Presbyterorum Ordinis
II.1.2. Komentarz do numeru 16 Presbyterorum Ordinis
II.1.3. Unormowania soborowe jako ramy regulacji kodeksowych
II.2. Regulacja celibatu kościelnego w obowiązującym prawie Kościoła
II.2.1. Instytucja celibatu kościelnego w kodeksie łacińskim
II.2.2. Duchowni żonaci w dyscyplinie Kościoła
II.2.2.1. Celibat kościelny i duchowni żonaci w kodeksie wschodnim
II.2.2.2. Diakoni stali w Kościele łacińskim
II.2.2.3. Duchowni eksanglikańscy z ordynariatów personalnych w Kościele łacińskim
II.2.3. Konstrukcja celibatu kościelnego w porządku kanonicznym
II.2.3.1. Przyjęcie celibatu kościelnego jako czynność prawna
II.2.3.1.1. Dyspensa od celibatu kościelnego jako remedium na wadę woli w przyjęciu święceń
II.2.3.1.2. Stwierdzenie nieważności zobowiązania do celibatu kościelnego
II.2.3.1.3. Kanoniczne rozumienie soborowej odpowiedniości celibatu dla kapłaństwa
II.2.3.2. Odróżnienie święceń od celibatu kościelnego jako obowiązku stanu duchownego
II.2.3.3. Pojęcie celibatu kościelnego w porządku kanonicznym
II.2.3.3.1. Propozycja definicji prawnokanonicznej celibatu kościelnego
II.2.3.3.2. Celibat kościelny a pojęcia teologiczne
II.2.3.3.3. Celibat kościelny a celibat w znaczeniu socjologicznym
II.3. Utrata stanu duchownego a obowiązek celibatu duchownych. Komentarz do art. 1 § 1 PA
II.3.1. Źródła prawa co do katalogu sposobów utraty stanu duchownego
II.3.2. Utrata stanu duchownego – tylko w znaczeniu prawnym: założenia teologiczne
II.3.3. Trzy drogi utraty stanu duchownego a obowiązek celibatu kościelnego
II.3.3.1. Droga pierwsza: stwierdzenie nieważności święceń lub zobowiązania do celibatu kościelnego
II.3.3.2. Droga druga: karna
II.3.3.2.1. Łacińska kara wydalenia i wschodnia kara depozycji
II.3.3.2.2. Zagrożenie karą wydalenia i karą depozycji
II.3.3.2.3. Stosowanie kary wydalenia i kary depozycji
II.3.3.3. Droga trzecia: reskrypt Stolicy Apostolskiej
Wnioski

ROZDZIAŁ III. Historia źródeł prawa dotyczących dyspensy od celibatu kościelnego
III.1. Faza pierwsza (do 1917 r.): norma kanonicznoprawna indywidualna
III.1.1. Wprowadzenie
III.1.2. Ratio legis empirica dyspensy od celibatu kościelnego. Komentarz do n. 2 PLU
III.1.3. Do pierwszej ustawy o dyspensie od celibatu kościelnego (do 1917 r.)
III.2. Faza druga (1917–1967): od dyspensy deklaratywnej do dyspensy konstytutywnej
III.2.1. Kodeks z 1917 r. – połączenie z instytucją stwierdzenia nieważności obowiązków duchownego (dyspensa deklaratywna zależna)
III.2.1.1. Podstawa prawna
III.2.1.2. Regulacja materialnoprawna dyspensy na podstawie kan. 214 § 1 CIC/17
III.2.1.3. Procedura dyspensy pod rządem kodeksu z 1917 r.
III.2.2. Praktyka Świętej Kongregacji Dyscypliny Sakramentów – problemy ze stosowaniem prawa
III.2.2.1. Nowy tytuł, czyli początki dyspensy konstytutywnej
III.2.2.2. Rygorystyczna praktyka Świętej Kongregacji Dyscypliny Sakramentów
III.2.2.3. Próby ominięcia rygoryzmu Świętej Kongregacji Dyscypliny Sakramentów
III.2.3. Ustawodawstwo bł. Pawła VI i Świętej Kongregacji Świętego Oficjum z 1964 r. – dyspensa konstytutywna autonomiczna
III.2.3.1. Nowe okoliczności faktyczne i przesunięcie kompetencji do Świętej Kongregacji Świętego Oficjum
III.2.3.2. Regulacje materialnoprawne w liście okólnym Sanctissimus z 1964 r.
III.2.3.3. Procedura w sprawach o dyspensę od celibatu kapłańskiego z 1964 r.
III.3. Faza trzecia (od 1967 r.): w kierunku jednego ustawodawstwa kompleksowego?
III.3.1. Próby papieża bł. Pawła VI kompleksowego zmierzenia się z problemem
III.3.1.1. Teologia dyspensy od celibatu kościelnego w encyklice bł. Pawła VI Sacerdotalis caelibatus z 1967 r.
III.3.1.2. Postanowienia materialnoprawne w encyklice bł. Pawła VI Sacerdotalis caelibatus z 1967 r. oraz w ustawodawstwie późniejszym
III.3.1.2.1. Poszerzenie przesłanek tytułu następczego dyspensy w Sacerdotalis caelibatus (model szeroki)
III.3.1.2.2. Specjalne postanowienie odnośnie do młodych prezbiterów w Sacerdotalis caelibatus
III.3.1.2.3. Kłopoty ze stosowaniem postanowień Sacerdotalis caelibatus: normy Pro gratia dispensationis z 1970 r. oraz deklaracja Die XIII ianuarii z 1972 r.
III.3.1.3. Postanowienia proceduralne po encyklice Sacerdotalis caelibatus z 1967 r.
III.3.1.3.1. Kwestie proceduralne w encyklice Sacerdotalis caelibatus z 1967 r.
III.3.1.3.2. Zerwanie z procedurą sądową: investigatio w normach Antequam causam reductionis z 1971 r.
III.3.1.3.3. Praktyka Kongregacji w latach 70. XX wieku
III.3.2. Trójdzielne ustawodawstwo św. Jana Pawła II z 1980 r. – pozory ustawy kompleksowej
III.3.2.1. Geneza ustawodawstwa z 1980 r.
III.3.2.2. Promulgacja ustawodawstwa św. Jana Pawła II z 1980 r. – pierwsze ustawodawstwo kompleksowe dyspensy od celibatu kapłańskiego
III.3.2.2.1. Model regulacji kompleksowej (trójdzielnej)
III.3.2.2.2. Model regulacji rozproszonej
III.3.2.2.3. Wady promulgacji ustaw z 1980 r.
III.3.2.3. Ukryte braki ustawodawstwa z 1980 r. – dalszy rozwój regulacji
III.3.3. Rozwój ustawodawstwa za papieża Benedykta XVI
Wnioski

CZĘŚĆ DRUGA
ZAGADNIENIA MATERIALNOPRAWNE

ROZDZIAŁ IV. Pojęcia, zasady i zakres

IV.1. Terminologia instytucji – rozróżnienia
IV.1.1. Znaczenie rozróżnień i kryteria ich systematyzacji
IV.1.2. Terminy
IV.1.2.1.Terminologia pod rządem kodeksu z 1917 r. i ustawy z 1980 r.
IV.1.2.2. Laicyzacja – sekularyzacja
IV.1.2.3. Utrata stanu duchownego – redukcja do stanu świeckiego
IV.1.3. Odróżnienie od instytucji stwierdzenia nieważności święceń
IV.2. Zasady dyspensy od celibatu kościelnego
IV.2.1. Systematyka zasad dyspensy od celibatu kościelnego
IV.2.2. Zasady podstawowe dyspensy od celibatu kościelnego. Komentarz do n. 3 PLU
IV.2.2.1. Zasada łaski
IV.2.2.2. Zasada szacowania dóbr
IV.2.2.3. Zasada sprawiedliwości i miłości
IV.2.3. Zasada pastoralna dyspensy od celibatu kościelnego. Komentarz do n. 4 PLU
IV.3. Zakres ustawodawstwa z 1980 r.
IV.3.1. Zakres czasowy
IV.3.1.1. Wejście w życie ustawodawstwa z 1980 r.
IV.3.1.2. Skutek retroaktywny
IV.3.1.3. Stosunek regulacji z 1980 r. do kodeksów z 1983 r. i 1990 r.
IV.3.2. Zakres podmiotowy
IV.3.2.1. Od celibatu kapłańskiego w ustawodawstwie z 1980 r. do celibatu kościelnego w kodeksach z 1983 i 1990 r.
IV.3.2.2. Wyłączenia z zakresu podmiotowego w ustawodawstwie z 1980 r.
IV.3.2.2.1. Diakoni
IV.3.2.2.2. Biskupi, opaci i przełożeni generalni
IV.3.2.2.3. Prezbiterzy młodzi
IV.3.2.3. Postulat de lege ferenda
IV.3.3. Zakres przedmiotowy. Komentarz do art. 1 § 1 PA – ciąg dalszy
IV.3.3.1. Negatywnie
IV.3.3.2. Pozytywnie
IV.3.3.2.1. Czynność administracyjno‑prawna
IV.3.3.2.2. Reskrypt
IV.3.3.2.3. Dyspensa
IV.3.3.3. Uwaga historyczna: ordines sacri
Wnioski


ROZDZIAŁ V. Tytuły, czyli przyczyny
V.1. Modele teoretyczne regulacji w rozwoju historycznym
V.1.1. Od modelu zależnego do modelu autonomicznego
V.1.2. Od modelu uznaniowego do modelu określonych tytułów
V.1.2.1. Model uznaniowy jako konsekwencja modelu normy kanonicznej indywidualnej
V.1.2.2. Model tytułów – ogólnych bądź określonych
V.1.2.3. Model tytułów ogólnych jako model obowiązujący w sprawach diakonów. Komentarz do n. 1 in princ. dokumentu Secondo la legislazione canonica
V.1.3. Model określonych tytułów: od modelu surowego przez model szeroki do modelu umiarkowanego
V.1.3.1. Model surowy tytułów uprzednich
V.1.3.2. Wprowadzenie tytułu następczego: między modelem umiarkowanym a modelem szerokim
V.1.3.2.1. Wprowadzenie tytułu następczego: model umiarkowany
V.1.3.2.2. Przesunięcie akcentu na tytuły następcze: model szeroki
V.1.3.2.3. Powrót do modelu umiarkowanego w ustawodawstwie z 1980 r.
V.1.3.3. Model tytułów dyspensy od celibatu kościelnego na podstawie obowiązującego ustawodawstwa
V.1.3.3.1. Model umiarkowany z opcją szerszą
V.1.3.3.2. Znaczenie regulacji tytułów dyspensy od celibatu kościelnego
V.1.3.3.3. Tytuł, czyli przyczyna
V.2. Obowiązujące tytuły uprzednie
V.2.1. Uwagi ogólne
V.2.1.1. Regulacja
V.2.1.2. Systematyka
V.2.1.3. Charakter tytułów
V.2.2. Poszczególne tytuły zwykłe. Komentarz do n. 5,1 PLU i art. 2 PA
V.2.2.1. Brak należytej wolności przyjęcia święceń (defectus libertatis)
V.2.2.2. Brak dojrzałości lub odpowiedzialności (defectus responsabilitatis)
V.2.2.3. Brak zdatności (defectus idoneitatis)
V.2.2.3.1. Problem art. 2 PA w relacji do n. 5,1 PLU
V.2.2.3.2. Brak zdatności jako brak powołania
V.2.2.3.3. Trwała niezdolność do celibatu kościelnego (incapacitas perpetua quoad caelibatum)
V.2.3. Rezygnacja z tytułów kwalifikowanych w przypadku młodych prezbiterów. Komentarz
do n. 2 ex audientia SS.mi Si evince z 2008 r. V.3. Obowiązujące tytuły następcze
V.3.1. Regulacja
V.3.2. Tytuł zwykły. Komentarz do n. 5,1 PLU i art. 3 PA
V.3.2.1. Przesłanki tytułu
V.3.2.2. Przesłanka porzucenia czynnego stanu duchownego
V.3.2.3. Przesłanka braku nadziei na podjęcie z powrotem życia kapłańskiego
V.3.3. Tytuły kwalifikowane
V.3.3.1. Tytuł następczy kwalifikowany in periculo mortis. Komentarz do art. 3 PA
V.3.3.2. Tytuł następczy kwalifikowany. Komentarz do art. 1 n. 8 listu In data 30 gennaio z 2009 r.
V.3.3.2.1. Przesłanki i konstrukcja prawna
V.3.3.2.2. Charakter administracyjny, a nie karny
V.3.3.2.3. Różnice z tytułem zwykłym
V.3.3.3. Łączenie tytułów następczych z uprzednimi
Wnioski

ROZDZIAŁ VI. Skutki materialnoprawne reskryptu
VI.1. Systematyka skutków materialnoprawnych
VI.1.1. Skutki prośby a skutki reskryptu
VI.1.2. Systematyzacja skutków reskryptu
VI.1.2.1. Systematyzacja wynikająca z regulacji prawnych
VI.1.2.2. Ocena regulacji skutków prawnych reskryptu
VI.1.2.3. Systematyzacja doktrynalna skutków reskryptu
VI.1.3. Źródła prawa odnośnie do skutków materialnoprawnych reskryptu
VI.1.3.1. Katalog przepisów regulujących skutki prawne reskryptu
VI.1.3.2. Ewolucja przepisów regulujących skutki prawne dyspensy od celibatu kościelnego
VI.1.3.3. Przepis art. 5 PA a n. VI,4 Antequam causam reductionis z 1971 r.
VI.2. Skutki podstawowe wynikające z kodeksu
VI.2.1. Utrata stanu duchownego jako utrata praw i obowiązków. Komentarz do kan. 292 CIC/83, część pierwsza i trzecia, oraz art. 5 § 1 PA
VI.2.1.1. Utrata praw związanych ze stanem duchownym
VI.2.1.2. Pozbawienie wszystkich urzędów, zadań i władzy delegowanej
VI.2.1.3. Niepodleganie obowiązkom stanu duchownego, a zwłaszcza celibatu kościelnego
VI.2.2. Zakaz (wykluczenie) wykonywania władzy święceń. Komentarz do kan. 292 CIC/83, część druga, oraz art. 5 § 2 PA, część pierwsza
VI.2.2.1. Zakaz (wykluczenie) wykonywania władzy święceń w przepisach kodeksowych
VI.2.2.2. Zakaz (wykluczenie) wykonywania władzy święceń a głoszenie homilii, udzielanie bierzmowania i namaszczenia chorych w niebezpieczeństwie śmierci
VI.2.2.3. Zakaz (wykluczenie) wykonywania władzy święceń w świetle deklaracji Atteso che z 1997 r.
VI.2.3. Zasada trwałości utraty stanu duchownego. Odesłanie do kan. 293 CIC/83, art. 6 PA oraz n. 9 listu In data 30 gennaio z 2009 r.
VI.3. Pozakodeksowe zakazy i skutki dodatkowe
VI.3.1. Wprowadzenie
VI.3.2. Zakazy szczególne niezwiązane z utratą stanu duchownego
VI.3.2.1. Podstawa prawna i systematyka zakazów szczególnych
VI.3.2.2. Komentarz do poszczególnych zakazów z art. 5 § 2–6 PA
VI.3.2.2.1. Zakazy szczególne związane z munus sanctificandi
VI.3.2.2.2. Zakazy szczególne związane z munus directivum
VI.3.2.2.3. Zakazy szczególne związane z munus docendi
VI.3.2.3. Dyspensowanie od zakazów szczególnych
VI.3.3. Skutki dodatkowe wynikające z reskryptu papieskiego
VI.3.3.1. Dyspensa od ślubów zakonnych
VI.3.3.2. Skutki dodatkowe obligatoryjne
VI.3.3.2.1. Zwolnienie z cenzur kościelnych
VI.3.3.2.2. Obowiązek oddalenia się
VI.3.3.2.3. Dzieło miłości lub pobożności
VI.3.3.3. Skutki dodatkowe fakultatywne
Wnioski

CZĘŚĆ TRZECIA
ZAGADNIENIA PROCEDURALNE

ROZDZIAŁ VII. Część statyczna

VII.1. Modele postępowań w sprawach o dyspensę od celibatu kościelnego
VII.1.1. Modele sądowe
VII.1.1.1. Powiązanie prawa materialnego z proceduralnym
VII.1.1.2. Kodeks z 1917 r.: model materialnoprawny zależny z dyspensą deklaratoryjną wraz z modelem sądowym
VII.1.1.3. Normy z 1964 r.: model materialnoprawny autonomiczny z dyspensą konstytutywną i tytułem następczym a model sądowy
VII.1.2. Modele administracyjne
VII.1.2.1. Normy Antequam causam reductionis z 1971 r. i model informacyjno‑administracyjny
VII.1.2.2. Ustawodawstwo św. Jana Pawła II z 1980 r.: model umiarkowany dyspensy wraz z postępowaniem administracyjnym
VII.1.2.3. List In data 30 gennaio z 2009 r. – usądownienie postępowania administracyjnego w sprawach o dyspensę od celibatu kościelnego?
VII.1.3. Modele proceduralne obecnie obowiązujące w sprawach o dyspensę od celibatu kościelnego
VII.1.3.1. Wprowadzenie
VII.1.3.2. Poszczególne modele postępowań administracyjnych
VII.1.3.2.1. Model zwyczajny
VII.1.3.2.2. Model nadzwyczajny
VII.1.3.2.3. Model skrócony
VII.1.3.3. Model naglący
VII.2. Właściwość w sprawach o dyspensę od celibatu kościelnego
VII.2.1. Właściwość co do instrukcji sprawy
VII.2.1.1. Wprowadzenie
VII.2.1.2. Właściwość per se jako zasada. Komentarz do art. 1 OC oraz art. 2 § 1 In data 30 gennaio
VII.2.1.2.1. Przedstawienie ogólne zasady
VII.2.1.2.2. Ordynariusz miejsca inkardynacji
VII.2.1.2.3. Przełożony wyższy
VII.2.1.3. Właściwość per accidens i nadzwyczajna jako wyjątki. Komentarz do art. 2 OC
VII.2.1.3.1. Źródła prawa i ich ewolucja
VII.2.1.3.2. Właściwość per accidens
VII.2.1.3.3. Właściwość nadzwyczajna
VII.2.2. Właściwość co do rozstrzygnięcia sprawy
VII.2.2.1. Kompetencja materialnoprawna a kompetencja proceduralna. Komentarz do art. 1 § 2 PA
VII.2.2.2. Ewolucja historyczna zmian właściwości Kongregacji
VII.2.2.2.1. Od Świętej Kongregacji Dyscypliny Sakramentów do Świętej Kongregacji Nauki Wiary (1908–1980)
VII.2.2.2.2. Dyskusja nad Pastor bonus (1982–1988): Kongregacja dla Duchowieństwa czy Kongregacja Sakramentów?
VII.2.2.2.3. Od Świętej Kongregacji Nauki Wiary do Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (1988–2005)
VII.2.2.3. Aktualna właściwość Kongregacji dla Duchowieństwa
VII.2.3. Właściwość co do udzielenia łaski
VII.2.3.1. Zasada materialna i proceduralna: Biskup Rzymski
VII.2.3.1.1. Rezerwacja kompetencji proceduralnej
VII.2.3.1.2. Ratio legis rezerwacji kompetencji proceduralnej przez papieża
VII.2.3.1.3. Tradycja kanoniczna rezerwacji spraw o dyspensę od celibatu kościelnego Biskupowi Rzymskiemu
VII.2.3.2. Wyjątki od zasady materialnej w sprawach diakonów
VII.2.3.3. Wyjątki od zasady proceduralnej: prefekt właściwej Kongregacji
VII.3. Podmioty uczestniczące w fazie lokalnej postępowania
VII.3.1. Podmioty wspólne dla postępowań w fazie lokalnej
VII.3.1.1. Wprowadzenie
VII.3.1.2. Proszący
VII.3.1.3. Ordynariusz. Komentarz do n. 6 PLU 282
VII.3.2. Podmioty charakterystyczne dla postępowań administracyjnych. Komentarz do art. 4 OC, pars secunda, i art. 2 § 2 In data 30 gennaio
VII.3.2.1. Wprowadzenie
VII.3.2.2. Instruktor
VII.3.2.2.1. Rola instruktora
VII.3.2.2.2. Obowiązki instruktora
VII.3.2.2.3. Kwalifikacje instruktora
VII.3.2.3. Notariusz
VII.3.2.3.1. Rola notariusza
VII.3.2.3.2. Obowiązki notariusza
VII.3.2.3.3. Kwalifikacje notariusza
VII.3.3. Inni uczestnicy postępowania w modelu nadzwyczajnym
VII.3.3.1. Rzecznik sprawiedliwości. Komentarz do art. 2 § 3 In data 30 gennaio
VII.3.3.1.1. Rola rzecznika sprawiedliwości
VII.3.3.1.2. Uprawnienia rzecznika sprawiedliwości
VII.3.3.1.3. Kwalifikacje rzecznika sprawiedliwości
VII.3.3.2. Obrońca z wyboru
VII.3.3.2.1. Rola obrońcy z wyboru
VII.3.3.2.2. Uprawnienia obrońcy z wyboru
VII.3.3.2.3. Kwalifikacje obrońcy z wyboru
VII.3.3.3. Zawiadomienia w modelu nadzwyczajnym. Komentarz do art. 4 In data 30 gennaio
Wnioski


ROZDZIAŁ VIII. Część dynamiczna I: prośba
VIII.1. Przedstawienie prośby o dyspensę od celibatu kościelnego
VIII.1.1. Wprowadzenie: fazy postępowania administracyjnego o dyspensę od celibatu kościelnego
VIII.1.1.1. Fazy w modelu zwyczajnym
VIII.1.1.2. Fazy w modelu nadzwyczajnym
VIII.1.1.3. Fazy w modelu skróconym
VIII.1.2. Próby duszpasterskie ordynariusza. Komentarz do n. 6 PLU – ciąg dalszy
VIII.1.2.1. Obowiązki ordynariusza przed postępowaniem o dyspensę od celibatu kapłańskiego w modelu zwykłym
VIII.1.2.2. Uzasadnienie obowiązku przedproceduralnego ordynariusza
VIII.1.2.3. Charakter prawny obowiązku przedproceduralnego ordynariusza
VIII.1.3. Prośba o dyspensę od celibatu kościelnego
VIII.1.3.1. Prośba pokorna. Komentarz do n. 5,2 PLU in fine
VIII.1.3.2. Treść prośby. Komentarz do art. 3 PA
VIII.1.3.2.1. Źródła prawa
VIII.1.3.2.2. Struktura prośby
VIII.1.3.2.3. Własnoręczny podpis
VIII.1.3.3. Zasada działania na wniosek
VIII.2. Działania proceduralne ordynariusza w związku z prośbą o dyspensę od celibatu kościelnego. Komentarz do art. 4 OC, pars secunda
VIII.2.1. Problem promulgacji i różnych brzmień art. 4 OC
VIII.2.2. Przyjęcie albo odrzucenie prośby
VIII.2.2.1. Ocena prośby przez ordynariusza
VIII.2.2.2. Przyjęcie prośby w modelu zwyczajnym
VIII.2.2.3. Odrzucenie prośby
VIII.2.3. Dekret o zakazie wykonywania święceń oraz dekrety nominujące
VIII.2.3.1. Dekret o zakazie wykonywania święceń
VIII.2.3.2. Dekrety z nominacjami w modelu zwyczajnym i nadzwyczajnym
VIII.2.3.3. Inne decyzje ordynariusza zakonnego
VIII.3. Skutki materialnoprawne prośby o dyspensę od celibatu kościelnego
VIII.3.1. Wprowadzenie
VIII.3.2. Zakaz wykonywania święceń. Komentarz do art. 4 PA i art. 4 OC, pars prima
VIII.3.2.1. Historia instytucji i jej ratio legis
VIII.3.2.2. Charakter prawny zakazu wykonywania święceń
VIII.3.2.2.1. Zakaz na tle innych instytucji prawnokanonicznych
VIII.3.2.2.2. Zakaz wykonywania święceń wobec duchownych‑zakonników
VIII.3.2.2.3. Zakaz czy zawieszenie?
VIII.3.2.3. Zakresy zakazu wykonywania święceń
VIII.3.2.3.1. Zakres podmiotowy i przedmiotowy zakazu
VIII.3.2.3.2. Zakres czasowy zakazu
VIII.3.2.3.3. Skutki naruszenia zakazu
VIII.3.3. Zakazy pozakodeksowe niezwiązane z utratą stanu duchownego. Odesłanie z art. 5 § 7 PA
Wnioski

ROZDZIAŁ IX. Część dynamiczna II: dowody – wota – decyzja
IX.1. Faza dowodowa
IX.1.1. Uwagi ogólne
IX.1.1.1. Instrukcja sprawy
IX.1.1.1.1. Przedmiot i cel instrukcji
IX.1.1.1.2. Zasada dowodu pełnego albo pewności moralnej. Komentarz do n. 5,2 PLU i art. 3 In data 30 gennaio
IX.1.1.1.3. Zasada jedności procedury kanonicznej, czyli stosowanie przepisów księgi VII CIC/83
IX.1.1.2. Zbieranie dowodów bez instrukcji sprawy
IX.1.1.3. Dowody w ogólności
IX.1.1.3.1. Katalog dowodów. Komentarz ogólny do art. 5 OC
IX.1.1.3.2. Zasada swobody w zbieraniu dowodów
IX.1.1.3.3. Technika przesłuchania w ogólności
IX.1.2. Przesłuchanie proszącego. Komentarz do art. 5, pars prima, oraz art. 6 OC
IX.1.2.1. Źródła prawa i znaczenie
IX.1.2.2. Pytania ogólne
IX.1.2.3. Pytania szczegółowe
IX.1.2.3.1. Aktualna regulacja art. 6 lit. b) OC w świetle tradycji kanonicznej
IX.1.2.3.2. Przedmiot pytań szczegółowych
IX.1.2.3.3. Pytania końcowe
IX.1.3. Pozostałe dowody
IX.1.3.1. Zeznania świadków
IX.1.3.1.1. Ewolucja regulacji
IX.1.3.1.2. Przełożeni i formatorzy. Komentarz do art. 5 OC, pars secunda, oraz n. 1 lit. d) Secondo la legislazione canonica
IX.1.3.1.3. Inni świadkowie. Komentarz do art. 5 OC, pars tertia
IX.1.3.2. Dokumenty
IX.1.3.2.1. Zebranie dokumentów w sprawie
IX.1.3.2.2. Wykaz dokumentów w sprawie o dyspensę od celibatu kościelnego
IX.1.3.2.3. Prawo do prywatności a dokumenty w sprawie o dyspensę od celibatu kościelnego
IX.1.3.3. Opinia biegłych
IX.1.3.3.1. Zastosowanie opinii biegłych w sprawach o dyspensę od celibatu kościelnego
IX.1.3.3.2. Procedowanie w sporządzaniu opinii
IX.1.3.3.3. Pytania dla biegłych
IX.2. Faza konkluzywna
IX.2.1. Wotum instruktora. Komentarz do art. 7 OC, in princ. , i art. 5 In data 30 gennaio
IX.2.1.1. Znaczenie wotum
IX.2.1.2. Przesłanki do sporządzenia wotum
IX.2.1.3. Treść wotum instruktora
IX.2.2. Wota ordynariuszy i innych uczestników postępowania
IX.2.2.1. Wotum ordynariusza własnego
IX.2.2.1.1. Wotum ordynariusza własnego w modelu zwyczajnym. Komentarz do art. 7 OC in fine
IX.2.2.1.2. Wotum i prośba ordynariusza własnego w modelu nadzwyczajnym. Komentarz do art. 5, pars secunda, oraz art. 1 In data 30 gennaio
IX.2.2.1.3. Wotum ordynariusza własnego w modelu skróconym i nagłym. Komentarz do n. 1 lit. c) Secondo la legislazione canonica oraz n. 5 Ce dicastere
IX.2.2.2. Wotum ordynariusza pobytu proszącego
IX.2.2.3. Uwagi (wotum) rzecznika sprawiedliwości w modelu nadzwyczajnym. Komentarz do art. 6 In data 30 gennaio
IX.2.3. Przesłanie akt sprawy do Kongregacji
IX.3. Faza decyzyjna
IX.3.1. Rozstrzygnięcie Kongregacji. Komentarz do art. 8 OC oraz art. 7 In data 30 gennaio
IX.3.2. Udzielenie dyspensy
IX.3.3. Powiadomienie o reskrypcie
IX.3.3.1. Przeprowadzenie powiadomienia
IX.3.3.1.1. Źródła prawa
IX.3.3.1.2. Przesłanie reskryptu i powiadomienie
IX.3.3.1.3. Brak akceptacji reskryptu
IX.3.3.2. Poinformowanie o powiadomieniu
IX.3.3.3. Odwołanie od reskryptu
Wnioski

ZAKOŃCZENIE
Wnioski końcowe i uwagi de lege ferenda


I. Wnioski końcowe
II. Uwagi de lege ferenda
III. O refleksję teologiczną nad dyspensą od celibatu kościelnego

Aneksy

BIBLIOGRAFIA ABSTRACT SOMMARIO INDEKSY

Bibliografia

I. Źródła
I.1. Pismo Święte
I.2. Dokumenty Kościoła
I.2.1. Poszczególne
I.2.2. Zbiory
I.3. Źródła prawa polskiego
II. Literatura

Indeks przepisów prawnych

Abstract
Dispensation from Ecclesiastical Celibacy. Theoretical Synthesis
Table of Contents

Sommario
La dispensa dal celibato ecclesiastico. Prova di una sintesi teorica
Indice generale

« wróć
© by Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
Powered by MAJpage 1.2