Nowe i prekursorskie wątki teologiczne w pismach św. Faustyny Kowalskiej i jej wpływ na życie Kościoła

Niniejsza publikacja stara się przybliżyć, jak orędzie Bożego miłosierdzia w ujęciu św. Faustyny stało się twórczym fermentem w refleksji Kościoła. Autorzy poszczególnych rozdziałów – reprezentujący różne dziedziny nauk teologicznych – pokazują, że duchowość Faustyny nie jest marginalnym dodatkiem do tradycji Kościoła, lecz stanowi jej prorockie pogłębienie. Dotyczy to zarówno rozumienia cierpienia, śmierci i życia wiecznego, jak i nowej mariologii miłosierdzia, sakramentalnej teologii obecności oraz liturgii jako przestrzeni ikonicznego przekazu Objawienia.